BOERINPAK

Ik ben Sigrid. Boerinpak begon met een overall voor vrouwen. Daar komt de naam vandaan.

Onderweg liep ik tegen iets anders aan. Ik zag hoeveel paardendekens en zadeldekjes hier ieder jaar bij het vuil belanden, terwijl dat spul gebouwd is om een winter lang buiten te hangen zonder te scheuren. Dat gooi je toch niet weg.

Nu komen ze hier binnen. Opgestuurd, langsgebracht, en soms haal ik ze zelf op. Ik woon op een erf in Bergeijk met twee Spaanse merries, een hond die denkt dat zij de leiding heeft en een stel kippen die nergens boodschap aan hebben. Daar was ik ze in mijn eigen wasserij en haal ik ze uit elkaar. Van de zadeldekjes maken de naaisters van sociaal atelier Ons Label in Breda schoudertassen, van de paardendekens heuptassen. De singels en de gespen die er al aan zaten blijven zitten, want die zijn nog prima.

Geen twee dekens zijn hetzelfde, dus geen twee tassen ook niet. Wat jij krijgt heeft niemand anders.

Maatwerk

De kleding is trouwens nooit weggegaan. Stuurt iemand haar eigen deken of dekje op, dan maakt Lonneke daar iets van: een jas met capuchon, een tas, een toilettas, een etui, een kussen.

Laatst kwam er een zadeldekje binnen van een paard dat er niet meer is, met de naam erop geborduurd. Dat stuk hebben we eruit gesneden en aan de binnenkant van de tas genaaid. Niemand ziet het. Zij weet het.

Je hoeft trouwens geen paard te hebben om zo'n tas te willen. Ze gaan mee naar de markt, het strand, kantoor en de supermarkt.

Groet van het erf,

Sigrid